Een veld van herinnering, geen titel, geen kostuum
Soms komt er iemand naar je toe met een vraag die niet over informatie gaat, maar over identiteit.
Iemand die fluistert: “Waar kan ik sjamanistische opleidingen volgen? Waar is nog meer wijsheid te vinden?”
En steeds weer voel ik dezelfde onderstroom.
De vraag gaat zelden over een vorm. Ze gaat over een honger.
Een verlangen naar thuiskomen. Een verlangen naar echt zien, echt voelen, echt weten.
Wanneer iemand het woord sjamanisme uitspreekt, ontstaat bij veel mensen een beeld.
Een archetype.
Een silhouet bij een vuur, veren in het haar, handen die rook door de lucht bewegen.
Maar het wezen van sjamanisme leeft nooit in een beeld.
Het leeft in de relatie.
De relatie met natuur, energie, voorouders, dieren, planten, aarde, lichaam.
De relatie met het onzichtbare dat al eeuwen met ons meeloopt.
Er bestaan talloze wegen.
Een Noordelijke windrichting, een Zuidelijke, Germaanse lijnen, Inheemse lijnen.
Degenen die zich High Priestess noemen, degenen die zichzelf energetisch therapeut noemen, de druïde, de heidense ziel, de earthwalker. het pad van de psychopomp, de zielsgids die licht brengt aan overgangen.
Allemaal verschillende namen voor hetzelfde oeroude werk: aanwezig zijn in twee werelden tegelijk.
Leven met de aarde in plaats van op de aarde.
Luisteren met het lichaam in plaats van met het hoofd. (Wat we doen in Sacred self-care • The Priestess Path)
Heling brengen door bewustzijn te bewegen.
Wanneer iemand zegt: “Ik wil sjamanisme leren,” vraag ik altijd:
Wat betekent dat woord voor jou?
Wat zoek je in die richting?
Welk deel van jezelf wil je ontmoeten?
Want het werk kent vele vormen.
Praten met dieren is sjamanisme.
Werken met essentiële oliën die ontstaan uit het leven en sterven van bomen en planten is sjamanisme.
Zitten in het bos met je rug tegen een boom en de hartslag van het land horen ademen is sjamanisme.
Een boomdieta, vasten met één plant, dagenlang in stilte.
In de aarde liggen, volledig onder het zand, om de moederlijn te voelen spreken.
Sitting out in de nacht, op een grafheuvel of een heilig landpunt, tot de land spirits hun verhaal geven.
Er bestaan duizenden vormen en elke ziel kiest vanzelf wat resoneert met haar eigen voorouderlijke draad. Al mijn werk is er mee doordrenkt, eeuwen oud en toch helemaal van deze tijd.
De meeste mensen die hier in Nederland elke zondag het bos in lopen, die paddenstoelen kennen, bomen herkennen, vogels groeten, de sporen van een ree kunnen lezen, worden zelden als sjamaan gezien.
Toch leven zij dichter bij het oerprincipe van sjamanisme dan velen die zichzelf die titel geven.
Want verbinding staat nooit op een certificaat.
Verbinding leeft in gedrag. In aandacht. In de manier waarop iemand ademt in de natuur.
In werkelijkheid ontstaat sjamanisme niet door een opleiding, maar door een relatie.
Een relatie met het onzichtbare die al begint lang voordat iemand daar woorden voor heeft.
Een relatie met de eigen lineage, het lichaam dat weet wat de ziel vergeten was, het veld waarin intuïtie het echte kompas is.
Labels helpen je jezelf te herkennen.
Vroeg of laat ontstaan ze vanzelf en dan als ze er zijn… vallen ze weer weg. Doen er niet toe.
Een naam is slechts een richtingaanwijzer.
Je ziel kiest haar eigen pad, en de naam die later aan dat pad wordt gegeven is nooit zo kostbaar als de weg zelf.
Dus mijn antwoord aan iedereen die zoekt:
Laat het woord los.
Luister naar het verlangen eronder.
Zoek je wijsheid? Zoek je ritueel? Zoek je diepte? Zoek je natuur? Zoek je heling? Zoek je thuis?
Alles wat je zoekt leeft al in je eigen veld.
Je voorouders lopen mee, je lichaam herinnert, je innerlijke leraar ademt zacht achter elke vraag.
Wanneer alles van je wordt afgepeld, de titels, de opleidingen, de systemen, de namen, zelfs de spirituele kostuums,
blijft de essentie over: een mens die luistert.
Een ziel die voelt.
Een hart dat weet.
En dát is sjamanisme.
Waar je ook vandaan komt.
Welke richting je ook volgt.
Welke woorden je ook kiest.
Het is allemaal dezelfde stroom.
With Love, Nadieh
Ik ben hier om vrouwen te begeleiden in het herinneren van hun essentie.
Niet om hen te helen — maar om hen te helpen hun eigen heilige kracht terug te claimen.
Mijn werk opent velden van herinnering, van waarheid, van belichaming.
Zodat jij voelt:
jij bént het medicijn. Jij bént de magie.
Welkom, sister.
Je herinnert je al meer dan je denkt.
Rise, in sacred power.
