Wat ik in jouw cirkels altijd het sterkst heb gevoeld, is dat er niets geforceerd hoeft te worden. Ik stapte aanvankelijk binnen met onzekerheid en zwaarte, maar zonder altijd woorden te hebben voor wat er in mij leefde. Er was onrust, zoeken, en ergens ook het gevoel dat ik mezelf nog niet helemaal durfde toe te laten in wat ik diep vanbinnen al wist.
Tijdens jouw cirkels gebeurde er telkens iets bijzonders: er kwam ruimte. Alsof ik zachter kon worden zonder mezelf kwijt te raken. Ik voelde me gezien, niet alleen in wat ik liet zien, maar juist ook in de stukken die ik zelf nog moeilijk kon vastpakken. Dat bracht niet alleen rust, maar ook helderheid en vertrouwen.
Wat nu anders is, is dat ik veel meer durf te kiezen voor wat echt klopt. Ik neem mezelf serieuzer, zowel als mens als in mijn werk. Ik sta steviger in mijn schoenen en durf mijn eigen pad te volgen, ook wanneer dat spannend is. Jouw cirkels hebben me niet veranderd in iemand anders, maar me vooral dichter teruggebracht bij wie ik altijd al was.
